Categorie archief: Columns

Humeurmanagement

Kent u dat begrip? Ik vind het een mooi woord. Jammer genoeg heb ik het niet zelf bedacht. Ik kwam het tegen in het boek van Wilma de Rek, Stand-up filosoof, over onze Denker des Vaderlands: René Gude! (Tussen twee haakjes: Een heel mooi boek)! ‘Humeurmanagement’ maakt direct duidelijk waar het om gaat: binnen de gegeven omstandigheden er het beste van maken! Het gaat om het besef dat je zelf invloed uit kunt oefenen op je stemming. Niet bij de pakken neer gaan zitten, niet het onmogelijke willen, maar accepteren dat er grenzen zijn aan je kunnen, maar binnen die grenzen actief zoeken naar manieren om goed te functioneren en te genieten. Lees verder Humeurmanagement

Droom?

Aanpassen, wordt nu het officiële overheidsbeleid als het om immigranten gaat. Ik weet het niet zeker, of ik nou in verband hiermee het volgende heb gedroomd of in de krant gelezen. In elk geval, Geert Wilders was voor een spreekbeurt in Twente en midden onder zijn betoog over ‘Nederlandse waarden’ staat er een man op. ‘Meneer Wilders’ zegt hij ‘mag ik u wat vragen? Lees verder Droom?

Zorgzame ‘samen’leving

Er zat in het echt wel enige tijd tussen, maar het gebeurde – in mijn beleving – in dezelfde tijdsgeest. Ik fietste een eindje en kreeg door een schelpje op het pad door de Piccardhof een lekke band. Nou ja niet echt een ramp natuurlijk, ik was voor mijn plezier aan het fietsen en ik hoefde nergens heen. Ik liep naar huis, fiets aan de hand. Er passeert mij een man op de fiets. Hij zegt: ‘Tsja, dat heb je er nou van als je geen plakspullen meeneemt!’ Dat vind ik raar. Als je dan kennelijk zelf zo goed voorbereid van huis gaat, waarom stop je dan niet even om mij te helpen? Lees verder Zorgzame ‘samen’leving

Mens als mentor

En dan plotseling, voor dat je er erg in hebt, rollen de gratis NS-kaartjes voor 60 plusser door de bus. De eerste waarschuwing: je wordt ouder Eeke. Ik ben er eerlijk gezegd nog niet zo aan toe. Nog meer zout in de wonden doet de Opel-garage met een aan mij geadresseerde uitnodiging voor hun seniorenbeurs. Het wordt tijd om mij te bezinnen op de ‘komende fase van mijn werkzame leven’. Ik wil voorlopig – wel afhankelijk van mijn gezondheid natuurlijk – de lier nog niet aan de wilgen hangen. Pas nu immers heb ik door hoe je het begeleiden, coachen en lesgeven moet doen. En ‘als je het door hebt zie je meer’ om het maar eens met een variatie op de woorden van Cruijff te zeggen. Lees verder Mens als mentor

Tijdschrijven

Lin_haoVorige week was ik op een congres ‘Waardering 2010’! Een van de sprekers projecteerde daar deze foto van de kleine Lin Hao die tijdens de openingsceremonie van de Olympische spelen in Beijing deze zomer aan de hand van de reusachtige atleet Jao Ming het stadion binnenloopt. Lin Hao is een held in China. Tijdens de verwoestende aardbeving in mei 2008 (7.9 op de schaal van Richter) in de provincie Sichuan, als ook het schoolgebouw van Lin Hao in luttele seconden met de grond gelijk wordt gemaakt, weet Lin Hao zich uit de puinhoop te bevrijden en redt met gevaar voor eigen leven twee van zijn klasgenoten. De meeste jongetjes van 9 jaar rennen zo snel mogelijk weg van de plaats des onheils, Lin Hao niet! Lees verder Tijdschrijven

Wat managers van vogels kunnen leren

Vanochtend bij het krieken van de dag besloten de vogels dat het lente zou worden. Je hoorde het aan de vastberadenheid waarmee zij floten, kwetterden en tsjilpten. Vandaag zie je de vogels ook met meer ‘schwung’ vliegen dan gisteren en eergisteren. Het bruist trouwens aan alle kanten. Hondjes rennen, trekken samen aan verschillende einden van dezelfde stok. In het plantsoen vangt een hond vrolijk blaffend de door zijn baas telkens opnieuw geworpen frisbee. De pony’s en paarden hinniken vrolijk en rennen door de wei. Het is voorjaar. Een kinderlijke blijdschap komt over mij. Niet alleen nu, maar ieder voorjaar voel ik zo’n tinteling. Vooral als de zon schijnt en ik overal voel dat ik besta. Ik wil ook bewegen, fietsen, wandelen, zwem­men en schaatsen, nu het nog even kan. Daar word ik vro­lijk van. De dag, of beter gezegd, ik kan niet meer stuk. Lees verder Wat managers van vogels kunnen leren

Bij Ballo

Het is eerste kerstdag, op het Balloër veld ligt sneeuw. Blauwige ijspareltjes spiegelen op de heidestruikjes en aan de twijgjes van het struikgewas en de randen van de rieten daken schitteren kristallen pegeltjes. Een roodborstje zingt in de struik aan de overkant van de sloot en in de sneeuw zijn sporen van hazen een reeën. Zijn het er heel veel of zijn het telkens dezelfde? Een kudde schapen zoekt vandaag tussen de bomen beschutting tegen de wind. De lucht is helder blauw, vliegtuigen trekken witte strepen en hondjes tuimelen door de sneeuw. Het weer is prachtig. Lees verder Bij Ballo

Dikdoen

‘Mien hert is nich greuts, ik kiek nich astraant oet de ogen;
ik hoal mie nich gangs met grote zaken, met wat mie boawn ’t benul geet.
Nee, ik heb miezölf töt röst brach, ik bin stiller wörn.
Zo as nen kleanen bie de moo lig, al zonnen kleanen, zo bin ik.’
(Psalm 131)

De kranten staan er vol van: dé Nederlandse identiteit! Bestaat hij nu wel of niet? Lees verder Dikdoen

Toveren

Ik was aan het onkruidwieden, een karweitje waar ik een vreselijke hekel aan heb. Gelukkig kwam Lasse langs, mijn buurjongetje van 4 jaar.
“Ik kan toveren!” zei hij.
“Heb je wel toverzout?” vroeg ik.
Nee, hij kon het wel zonder, met zijn vinger en hij demonstreerde zijn kunstje duidelijk hoor- en zichtbaar!
“Let op, biebeleplatsie boem en weg is de skelter!” Met grote ogen lachte hij mij toe!

Lees verder Toveren