Zorgzame ‘samen’leving

Er zat in het echt wel enige tijd tussen, maar het gebeurde – in mijn beleving – in dezelfde tijdsgeest. Ik fietste een eindje en kreeg door een schelpje op het pad door de Piccardhof een lekke band. Nou ja niet echt een ramp natuurlijk, ik was voor mijn plezier aan het fietsen en ik hoefde nergens heen. Ik liep naar huis, fiets aan de hand. Er passeert mij een man op de fiets. Hij zegt: ‘Tsja, dat heb je er nou van als je geen plakspullen meeneemt!’ Dat vind ik raar. Als je dan kennelijk zelf zo goed voorbereid van huis gaat, waarom stop je dan niet even om mij te helpen?

Op zaterdag gaan Ab en ik graag even naar de HEMA! We nemen dan thee of koffie met gebak in de serre. Heerlijk in de zon en nog betaalbaar ook! Onderweg naar al dat heerlijks kruipt er een jongetje van een jaar of 3 naar de roltrap. Een roltrap is natuurlijk heel aantrekkelijk voor zo’n hummel. De roltrap neemt hem eventjes mee maar het jongetje kukelt eraf. Nog een keer. Weer kukelt hij eraf. ‘t Is niet echt heel gevaarlijk, maar toch zoek ik bezorgd om de ouders. Nergens te zien. Inmiddels negeert een mevrouw het gevallen jongetje. Ze stapt stoer de roltrap op en blaft mij toe: ‘Dat krijg je er nou van als ouders niet meer op hun kinderen letten.’ Ik snap het weer niet!

Ab en ik vragen het jongetje waar zijn ouders zijn. Die wijst in een vage richting. ‘Ik weet het wel’, zegt hij en kijkt mij een beetje pruilend aan, zonder dat we hem ergens van beschuldigd hebben. Het ontroert mij! Ab en ik zoeken net zo lang tot we de – alleenstaande – vader hebben en verenigen hem met zijn zoon.

Ik hoef hier eigenlijk niks meer aan toe te voegen. De strekking is zo ook wel duidelijk, toch!? Maar ja voor die graaigrage topmanagers van ING bijvoorbeeld, moet ik misschien toch nog iets uitleggen: ook al zijn jullie bonussen legaal (ook raar eigenlijk), jullie hebzucht werkt wel aanstekelijk en het is niet verwonderlijk dat mede daardoor onze ‘samen’leving steeds meer op een jungle gaat lijken!